Me­ rÚttindalausa ˙tlendinga Ý vinnu

Me­ rÚttindalausa ˙tlendinga Ý vinnu VerktakafyrirtŠki skrß­ ß H÷fu­borgarsvŠ­inu var gripi­ og sekta­ um sÝ­ustu helgi ß Akureyri fyrir a­ hafa fjˇra

FrÚttir

Me­ rÚttindalausa ˙tlendinga Ý vinnu

Vilhelm eftirlitsfulltr˙i
Vilhelm eftirlitsfulltr˙i

VerktakafyrirtŠki skrß­ ß H÷fu­borgarsvŠ­inu var gripi­ og sekta­ um sÝ­ustu helgi ß Akureyri fyrir a­ hafa fjˇra rÚttindalausa starfsmenn Ý vinnu ßn kennit÷lu vi­ vafasamar a­stŠ­ur. Starfsma­ur sem var handtekinn jßtar mist÷k. äSvona er lÝfi­. Ůa­ geta komi­ upp hn÷krar,ô ˙tskřrir hann. Ůetta kemur fram Ý frÚtt ß vef Stundarinnar.

Ůetta mßl kom upp eftir a­ ßhyggjufullur borgari hringdi Ý Einingu-I­ju og sag­i frß verulega fur­ulegum vinnubr÷­gum vi­ h˙s eitt hÚr Ý bŠ. Vi­komandi sag­ist hafa ßhyggjur af ÷ryggi ■ess sem ■ar var vi­ st÷rf. Vilhelm Adolfsson, verkefnastjˇri vinnusta­aeftirlits, fˇr ßsamt Vinnueftirlitinu strax ß sta­inn og ßkva­ Vinnueftirliti­ a­ st÷­va ■ß vinnu sem ■ar var Ý gangi.

Vilhelm lřsir a­stŠ­um ■annig a­ enginn ÷ryggisb˙na­ur hafi veri­ til sta­ar. äŮegar vi­ komum ß sta­inn var einn einstaklingur a­ teygja sig upp undir ■akskyggni­ standandi ß tßnum efst uppi Ý stiganum. Stiginn stˇ­ ■ar a­ auki ß heimager­um b˙kkum til a­ nß lengra upp. Ůetta var allt mj÷g hŠttulegt.ô FramkvŠmdir voru strax st÷­va­ar og fari­ a­ rŠ­a vi­ mennina sem voru ■ar vi­ vinnu. Auk Ýslendingsins voru fjˇrir Albanir ■ar, sem t÷lu­u mj÷g litla ensku, en Vilhelm komst a­ ■vÝ a­ ■eir vŠru hvorki me­ skilrÝki ß sÚr nÚ me­ kennit÷lu.

áä┴­ur en Úg kalla­i ß l÷greglu rß­fŠr­i Úg mig vi­ hi­ opinbera til a­ kanna hvort fyrirtŠki­ vŠri skrß­ me­ erlenda starfsmenn Ý vinnu hjß sÚr, sem reyndist ekki vera. Ůjˇ­skrß sag­i a­ ■eir vŠru ekki heldur me­ kennit÷lu, e­a yfirstandandi umsˇkn um kennit÷lu. Kennitala er forsenda fyrir atvinnu ß ═slandi, ■vÝ ekki er hŠgt a­ borga laun e­a skatta ßn hennar,ô sag­i Vilhelm og bŠtti vi­ a­ hann hafi fengi­ ■Šr upplřsingar a­ mennirnir hef­u veri­ laun■egar Ý tvo og hßlfan mßnu­, en hvergi vŠri a­ finna launagrei­slur. äSem ■ř­ir hva­? Ůeir fß bara fŠ­i og h˙snŠ­i.ô

äEftir ■a­ haf­i Úg samband vi­ l÷gregluna,ô segir Vilhelm. äŮeir komu ß sta­inn ß laugardaginn og handtˇku ■essa starfsmenn sem voru a­ vinna ■arna. Ůegar l÷greglan kemur ■ß reynir einn ˙tlendinganna ßsamt ═slendingnum a­ smala ■eim ÷llum saman, komast Ý bÝl og keyra Ý burtu, en l÷greglan nß­i a­ st÷­va ■a­. Ůa­ sag­i okkur a­ ■etta vŠri ekki eins og ■a­ Štti a­ vera.ô

Vilhelm hefur unni­ Ý vinnusta­aeftirlitinu frß maÝ 2016, og segir a­ hann ver­i oft var vi­ brot ß kjarasamningum, sÚrstaklega gegn ˙tlendingum og yngri ═slendingum. äŮa­ eru verri atvik sem erlent starfsfˇlk lendir Ý, ■vÝ ■a­ veit oft ekki hvert ■a­ ß a­ leita. Ůa­ getur margt ekki lesi­ l÷gin og er oft ekki skrß­ Ý stÚttarfÚl÷g.ô

HŠttulegast telur Vilhelm ■egar erlent vinnufˇlk er hß­ atvinnurekanda upp ß meira en bara tekjur. äStundum eru ■eir ekki a­ hleypa ■essu fˇlki sjßlft Ý b˙­ir, heldur fara ■eir og koma me­ vistir til ■eirra, og handleggja vegabrÚf ■eirra. ╔g er alls ekki a­ segja a­ allir geri ■a­, en sumir stunda ■etta.ô

Ef ■˙ lesandi gˇ­ur ver­ur var vi­ eitthva­ grunnsamlegt e­a skrÝtin vinnubr÷g­ ■ß skaltu endilega hafa samband vi­ fÚlagi­ ■annig a­ vi­ getum kanna­ hvort allt sÚ gert ß rÚttan hßtt. Ůa­ er allra hagur a­ menn fari a­ leikreglum sem var­ar rÚttindi og skyldur og ekki sÝ­ur ÷ryggismßl.á

Greinina Ý heild mß lesa ß vef Stundarinnar (HŠgt er a­ lesa fjˇrar greinar frÝtt Ý mßnu­i, en ef menn vilja lesa fleiri greinar hafa menn val um a­ styrkja ˇhß­a bla­amennsku me­ ßskrift ß hagstŠ­u ver­i. Lei­beiningar mß nßlgast ß stundin.is/leidbeiningar.