Greining ASÍ og BSRB á stöðu almenna íbúðakerfisins

ASÍ og BSRB kynntu í dag nýja greiningu samtakanna um félagslegt húsnæði og þróun almenna íbúðakerfisins. Meðal þess sem þar kemur fram er að þegar verkamannabústaðakerfið var lagt niður um aldamót tók við  um aldamótin markaðsvæðing húsnæðisöryggis láglaunafólks. 

Sú ákvörðun gróf undan lífskjörum og skildi stóran hóp launafólks eftir með óhóflegan húsnæðiskostnað. Enn í dag er staðan sú að fjöldi fólks á vinnumarkaði hefur enga möguleika á að kaupa sér húsnæði. Þau eiga fárra kosta völ nema að leigja á almennum markaði og búa við íþyngjandi byrði húsnæðiskostnaðar og hafa ekki húsnæðisöryggi. Um helmingur leigjenda er með húsnæðiskostnað sem nemur yfir 40% ráðstöfunartekna sem setur fólk í fjárhagslega spennitreyju. Ungt fólk, aðfluttir og einstæðir foreldrar eru fjölmennust í þeim hópi sem hafa verið skilin eftir á húsnæðismarkaðnum. Almenna íbúðakerfið er lykillinn að húsnæðisöryggi og viðráðanlegum húsnæðiskostnaði fyrir þessa hópa.  

Um síðustu aldamót, þegar verkamannabústaðakerfið var aflagt voru um 7.000 íbúðir í kerfinu eða um 7% íbúða í landinu. Frá því almenna íbúðakerfinu var komið á fyrir 10 árum hafa 1.100 íbúðir verið byggðar fyrir láglaunafólk og eru nú einungis um 0,7% íbúða í landinu fyrir sambærilegan hóp. Félagslegar lausnir í húsnæðismálum vinnandi fólks hafa því verulega gefið eftir og óhætt er að segja að stjórnvöld hafi gjörsamlega brugðist. Fjölgun almennra íbúða fyrir vinnandi fólk er því eitt brýnasta verkefni þeirra sem verða kosin í sveitarstjórnir þann 16. maí nk.